در این پست و پست های بعدی میخوام راجع به

 عشق صحبت کنم :

عشق به معنای دوستی ومحبت زیاد است واز کلمه عشقه گرفته شده

 است .عشقه گیاهی است که به دور خود می پیچد واز اب ان استفاده

 می کند.از لحاظ روانشناسی عشق احساسی است که با وجود

گوناگونی و جنبه های رفتاری و مضمون های عقلی دارای یک کیفیت

 واحد است.

عاشق به فردی گفته میشود که علاقه بسیار به کسی یا چیزی را

ابراز می کند و معشوق به فرد یا چیزی گویند که به ان علاقه

بسیارابراز شده است .

ویژگی های عشق حقیقی :

1_ عشق حالتی دائم و پایدار است .

2_هدف عشق رسیدن به شناخت بیشتر است .این شناخت باعث

پشتکار فرد شده است که باعث میشود فرد در برابر مشکلات مایوس

 نشود و به راه خود ادامه دهد.

3_عشق ازتفکر وشناخت بوجود می اید فرد ابتدا با شناخت اولیه

 نسبت به یک موضوع به ان علاقه مند شده و سپس با ارزشمند

ساختن موضوع برای خود عاشق ان موضوع میشود.

4_عشق در هدف های بلند مدت دنبال می شود .

5_فرد با شناخت بیشتر باعث نزدیک شدن وی به واقعیات میشود و

 باعث میشود که تصمیمات منطقی را در زندگی خود بگیرد.

6_احساست در اختیار عقل وفکر در می اید .

7_عشق در استقلال وازادی دیده میشود .فرد عاشق وابستگی مادی

ومعنویی به عشق خود ندارد و بدون وجود معشوق به زندگی خود

ادامه میدهد عاشق هم با میل و اراده خویش به معشوق عشق می

 ورزد.

8_ در عشق تعادل و ثبات دیده می شود و همین باعث زیبایی و دوام عشق میشود.

9_در عشق هویت فرد عاشق حفظ میشود.

10_فرد عاشق احساس مالکیت به عشق خودرا ندارد.